Mijn kleine meisjes liggen in diepe slaap. De tieners doen hun eigen dingen en dat betekent MIRANDA tijd.
(Ik begon de blog 21.00, maar er even tussenuit geweest om met de tieners verstoppertje in het donker te spelen, voelde me net een spion, terug in de tijd… in mijn jeugd waren dit soort spelletjes normaal, heerlijk. Verstoppen achter bomen en van het ene huisje naar het andere sluipen met je muts over je hoofd hahaha. Bijna eng in het donker).
Wat doe ik in Miranda tijd? Ook verstoppertje spelen dus.
Mijn ruimte mijn energie geven.
Ik begin altijd met de ruimte mijn energie te geven. Wierrook aan, kaarsjes aan en ik heb mijn engelenkaarten mee genomen. Heb een bijzondere set ooit gevonden en in eerste instantie is deze in mijn kast terecht gekomen. Vorig weekeinde kwam de set eigenlijk in mijn vizier en opende ik voor het eerst de doos. Ik voelde een WAUW moment. De kaarten zijn prachtig mooi en het verbaasd me dat de kaarten eerder mijn aandacht niet hadden. Toen was niet het moment denk ik. Nu wel! Ze liggen klaar om vanavond gelezen te worden.
Ik zet een grote kop kamille thee, zet mijn schrijfspullen en boeken klaar en geniet van dit moment. Als ik het theezakje in mijn thee doe valt me de vraag op.
“Hoe zou een vriend(in) jou omschrijven?”
Hm, mooie vraag! Hoe zou een vriend of vriendin mij omschrijven.
Terwijl ik verder de thee maak, honing door de thee roer en mijn warme sjaal om me heen sla denk ik na over de vraag.
Ja, hoe zou iemand mij omschrijven. Daar denk je eigenlijk niet zo over na. Makkelijk is een ander te omschrijven. Maar mezelf omschrijven vind ik wel een mooie les.
Een vriend(in) vind mij rustig, lief en zorgzaam. Gevoelig, extreem gevoelig, maar heel lief. Voor de wereld soms te lief. Als ik niet oppas maken mensen misbruik van mijn liefde en goedheid.
Ondanks de gevoeligheid weet ik heel goed wat ik wel en niet wil, ben ik heel duidelijk en kan ik enorm fel overkomen. Die felheid is meer ter verdediging van mezelf.
Enthousiast en heel creatief.
Ik ben enthousiast en heel creatief. Hoewel ik lief en rustig ben kan ik enorm enthousiast en resoluut zijn en daardoor chaotisch worden. Ik wil teveel omdat ik laaiend enthousiast ben over zoveel dingen, maar tegelijkertijd kom ik soms tot niets omdat ik het overzicht dan niet heb.
Ik moet wel lachen om mezelf. Ik heb zoveel in me en ben zo creatief en toch lijkt het er niet uit te komen zoals ik dat zou willen. Ik wil zoveel dat ik mijn plannen niet altijd duidelijk heb. Wil je wat, dat moet je focus hebben EN ik ben te snel afgeleid waardoor de focus steeds uit mijn vingers glipt.
Al schrijvende over mezelf merk ik dat ik mezelf echt wel heel erg goed ken.
Ik geef alles, ik geef veel liefde en in overleg kan altijd enorm veel. Er is wel een maar…. als iemand me loopt te fucken komt mijn andere kant snel naar boven. Dat pik ik niet meer. Ik ben zoveel gekwetst in mijn leven en heb geleerd voor mezelf op te komen. Als ik voor mijn gevoel onterecht wordt behandeld ben ik enorm pittig en laat ik niet over me heen lopen. Dan is het klaar en klaar is echt klaar en passen mensen gewoon niet in je leven.
Ja, mooie vraag.
Maakt weer een en ander los in jezelf ook.
De reis ‘door het leven op weg naar jezelf!’
Fantastisch vind ik het.