Zo van het ene thema het andere thema in. Al enkele maanden ben ik bezig met familiesystemen. Het intrigeert me enorm omdat het een kunst is om op je eigen plek in je systeem te staan. Ik denk dat te weinig mensen echt beseffen hoeveel invloed je familiesysteem heeft op je leven in dit moment.
We hebben allemaal te maken met veel verschillende sociale systemen. Je gezin van herkomst, de organisatie waarvoor je werkt, de vereniging waar je lid van bent etc. Een systeem is een geheel waarin mensen en elementen met elkaar verbonden zijn en zaken met elkaar uitwisselen.
We maken allemaal deel uit van een familiesysteem. Dat is je gezin van herkomst. Daarin ben je geboren, daarin ben je opgegroeid. Via je ouders ben je verbonden met je grootouders en je overgrootouders en alle generaties doe voor jou kwamen.
Patronen die je nu eigen hebt gemaakt kwamen al tot ontwikkeling toen je klein was. Die patronen zitten in je opgeslagen en die neem je mee in je leven, in je eigen rol als ouder, opvoeding en in relaties. Het verschil met andere systemen is wel dat je het lidmaatschap met je familie nooit op kunt zeggen. Je kunt er nooit uitstappen. Ook al verbreek je de contacten, door de bloedband blijf je altijd verbonden.
Basisprincipes in een familiesysteem.
- Binding (erbij willen horen).
- Ordening.
- Balans in geven en nemen.
Binding.
De binding regelt je behoefte erbij te horen in de familie. Je bent vaak meer verbonden met je familie dan je bewust bent. Niet alleen met het gezin waarin je ben opgegroeid maar ook met je voorouders, ook al heb je die niet persoonlijk gekend. Gebeurtenissen in de familiegeschiedenis waar je geen weet van hebt kunnen onbewust meespelen en van invloed zijn op je leven nu.
Ordening.
Je ouders staan in de ordening boven jou. Dit zegt alleen iets over de plek in de ordening. Staan je ouder stevig op hun plek, dan kun je kind zijn en heb je een veilige omgeving waar je kunt leren met vallen en opstaan. Wanneer je ouders niet stevig op hun plek staan door wat ze in het leven hebben meegemaakt en niet hebben verwerkt, voel je als kind onbewust aan dat ze (emotioneel) niet helemaal beschikbaar zijn.
Als kind kun je ook aanvoelen dat er spanning is in de relatie tussen je ouders. Als kind kun je dan van plek afraken en als het ware tussen je ouders in komen te staan om de harmonie te bewaren.
Ordening in een familiesysteem is ook van toepassing in de kinderrij, de volgorde van geboorte.
Balans geven en nemen.
Je biologische ouders hebben je het leven gegeven en dat is een groot geschenk. Je DNA bestaat voor de helft uit je vader en de helft uit je moeder. Zonder je ouders was jij er niet geweest en had het familiesysteem niet in deze vorm bestaan. Hoe is de band met je ouders? Ze hebben gedaan wat ze konden en dragen ook hun eigen familiegeschiedenis met zich mee. Wat ouders zelf niet hebben geleerd kunnen ze ook niet doorgeven. Dat is geen onwil maar onkunde.
Het verleden kun je niet veranderen. Wat je wel kunt doen is veranderen hoe je kijkt en omgaat met de dingen die zijn gebeurd. Hoe meer jij je ouders innerlijk hun plek gunt, hoe meer je kunt erkennen wat ze wel hebben gegeven en hoe beter het met jou gaat.
Het is belangrijk dat de basisprincipes in balans zijn. Is dat niet zo, haalt dit je uit je kracht.
Als je op de juiste plek in je systeem staat stroomt de levensenergie en kun je meer verbinden met je lijf en met je intuïtie.
Ik vind het enorm interessant. Voor deze blog heb ik het boek van Aike Borghuis gebruikt: Het verborgen leiderschap van oudste dochters. Een prachtig boek over de oudste dochter zijn en wat dit betekent voor jezelf, je ontwikkeling en leiderschap in het ondernemen.
